‘how excellent hands have turned to commonness’
‘πώς τα έξοχα χέρια χυδαία γινήκανε πια’



on Jn.3:17-19

in the edenic space of Logos origin and end are in unity
—the unity of His will's manifestation—
and that unity is the flower of Spirit’s eternal action which turns into time.
in the litigious space of human critical logos every-thing is fragmented; the origin is a trauma and the end is agony—both carried by spurious consciousness’ time, which is experienced as sorrow.


intelligentsia (on Col.2:8)

το άδειο καύκαλο
πασαλειμμένο προπετή χρώματα
χυδαία μπιχλιμπίδια
αντηχεί τον κούφιο αέρα
σπιτώνει σκαθάρια παλιατζήδες
υποκρίνεται ζωή

(κι αυτό το λένε ‘νοειν τε και ειναι’)


a void skull
smeared with cocky colors
putrid charms
parrots the empty wind
homes vermin — relic-grocers
plays life

(and that is called ‘to think and to being’)


on Jn.8:44

—Τι γεννά τη βία;
—Το ψεύδος.
—Ποιος είναι ο θρόνος του ψεύδους;
—Η συνείδηση.


—What is giving birth to violence?
—The lie.
—What is the throne of the lie;


sudoku legality

η φύση είναι ελευθερία—σαν ενιαία και αδιαίρετη κατάσταση δυνατοτήτων ύπαρξης-ζωής.
αντίθετα, κάθε είδους ‘φυσικός νόμος’ (είτε κλειστής δομής, είτε χαοτικής δομικότητας)—σαν φαντασιακό κατηγορικό σύμπαν, προϊόν της συνείδησης-ψευδαίσθησης—είναι μη-ελευθερία (είτε βεβαιοτήτων, είτε μη-δυνατοτήτων): η αυταπάτη του αυτόνομου υποκειμένου του αστικού νόμου.


nature is freedom—as the unified and the undivided state of potentialities for being-life.
on the contrary, any kind of ‘natural law’ (either of a closed structure, or of a chaotic fabrication)—as an imaginary categorical universe; the product of consciousness-delusion—is non-freedom (either that of the affirmation, or that of non-intention): the illusion of sovereign individuality of the bourgeois law.