ƑƑƑ

they are seeking for [total] freedom by looking [in]to the future (which does not exist) with the chimera of capturing the being in it. so, the presence remains endlessly unfulfilled, since its fulfillment is lurking in the [coming] end of the future. an end which is forever present in/through the anxiety of being: the agony of freedom as accomplishment [of its image]. therefore, the future they are looking for is not only non-existed; it is, after all, really denied —it is a phantom: the death as endlessly present/frozen.

:::

αποζητούν την [απόλυτη] ελευθερία με το να διώκουν στο μέλλον (που δεν υπάρχει) την χίμαιρα της κυριαρχίας στην ύπαρξη-ζωή μέσα του. έτσι, το παρόν παραμένει ατέρμονα ασυντέλεστο, καθώς το πλήρωμά του καραδοκεί στο [ερχόμενο] τέλος του μέλλοντος. ένα τέλος που διαρκώς είναι παρόν στην αγχόνη της ύπαρξης: η αγωνία της ελευθερίας σαν πλήρωμα [της εικόνας της]. έτσι, το μέλλον που αποζητούν δεν είναι μόνο ανύπαρχτο, είναι τελεσίδικα αρνημένο —ένα φάντασμα: ο θάνατος σαν ατελείωτα παρών/παγωμένος.