(Mt 5:13)

if the mechanistic view of reality denies freedom (the substantial one) and seeks to impose-justify the dominion of the impersonal violence of reductionism (i.e., neo-capitalism, neo-imperialism) on society (in general) and person (in particular); then, when church, instead of being the space of freedom and openness, is turning into a religious machine of consciousness’ mass production, how much more violence is imposed on man’s nature? (that very nature for her freedom’s sake the son of man gave his imperishable freedom a night in gesthemane.)

αν η μηχανιστική θεώρηση της εμπειρικής πραγματικότητας αρνείται την ελευθερία (μιλώ για την ουσιαστική ελευθερία) και προσβλέπει να επιβάλλη-δικαιώση την κυριαρχία της απρόσωπης βίας της κλειστής αιτιοκρατίας (βλέπε, νέο καπιταλισμό, νέο επεκτατισμό) στην κοινωνία (γενικά) και στο υποκείμενο (ειδικότερα), τότε, όταν η εκκλησία, αντί να είναι ο χώρος της ελευθερίας και της ανοιχτότητας, γίνεται μηχανή μαζικής παραγωγής συνείδησης, πόση επιπλέον βία εφαρμόζεται πάνω στην ανθρώπινη φύση; (αυτήν ακριβώς την φύση που για χάρη της ελευθερίας της ο υιός του ανθρώπου έδωσε την άφθαρτη ελευθερία του μια νύχτα στην γεσθημανή.)